مادری بر کرانه دز

نوشتم کم کم چون باید حوصله به خرج داد و صبور بود. خوشبختانه تا به حال که پروژه ما بسیار موفقیت آمیز بوده و خانوم کوچولو هر بار نیاز به دستشویی داشته خودشو به من رسونده و با زبون شیرینش گفته:جیش.

چند باری هم که از دستش در رفته مواقعی بودن که مشغول بازی با پدرش بوده و سرش حسابی گرم.

مسئله اصلی اما "پی پی" بود.(ببخشید از این کلمه استفاده می کنم اما مخاطبای این مطلب مطمئنا درک می کنن.) چند ماه پیش دکتر بلوطی به من گفته بود گاهی بچه ها از پی پی خودشون می ترسن. برام جالب بود ولی زمانی باهاش روبرو شدم که به سومین روز پروژه رسیده بودیم ولی پرنسس ما هنوز خودشو نگه داشته بود.این مسئله خیلی نگرانم کرد چون می دیدم حس دفع رو داره اما جلوی خودشو میگیره. انگار می خواست پوشک باشه و با خیال راحت تو پوشک کارشو انجام بده( این درحالیه که من یا همسرم هیچ وقت به خاطر آلوده کردن فرش یا حتی مبل دعواش نکردیم و حساسیت به خرج ندادیم.)

تااینکه روز سوم کمی تغییر رویه دادم. وقتی نشست، بهش گفتم مامان دلش برای پی پی خانوم تنگ شده و شروع کردم شعرای مربوط به دستشویی را براش خوندم.طفلک دخترم خیلی اذیت شد ولی موفق شد کمی پی پی نه. اما این پایان کار نبود. بازهم بنا به صحبت های همان روز دکتر بلوطی از الینا خواستم به پی پی دست بزنه و نازش کنه( باید جای من باشین تا اون لحظاتو درک کنید و بتونید برای حل مسئله دست به چنین کاری بزنید).جالب این جا بود که اولش واقعا میترسید دست بزنه اما وقتی بالاخره این کارو کرد، لبخندی رو صورتش نشست که به من این نویدو داد که موفق شدی فاطمه...

حالا تقریبا یک هفته میشه که خانوم ما فقط وقتی از خونه بیرون می ریم پوشک میشه و حتی موقع خواب هم باز میگذارمش.

و اما چند نکته مادرانه.چند ماهی می شد که خیلیا به من می گفتن:اوه..هنوز پوشکش می کنی(فکر کن از یک سال و نیمگی!)اما من هیچ وقت آدمی نبودم که اگر تو زمینه ای خاص اطلاعات خوبی داشته باشم گوشم به حرف دیگران بدهکار باشه. و اما من از کجا زمان مناسب برای الینا رو متوجه شدم:

۱- شروع کردم به باز گذاشتن توی خونه و متوجه شدم که حداقل ۲ تا ۳ ساعت نیاز به دستشویی نداره.

۲ـ صبح که پوشکشو باز می کردم تقریبا خشک بود.

۳ - خودش دیگه از پوشک بدش میاد و وقتی بهش میگفتم پوشک یا ش.و.ر.ت، دومی رو انتخاب می کرد.

به عقیده من زمان از پوشک گرفتن هر بچه ای منحصر به فرد برای خودشه.هرچند این روزا روانشناسا معتقدن باید این موضوع رو به حدود دو و نیم سالگی موکول کرد اما بچه ای رو می شناسم که حدود یک سالگی قشنگ اعلام می کرده جیش داره.

اما نکته بسیار مهم صبور بودنه چون باید هر یک و بعدا هر دو ساعت بچه رو به دستشویی برد و امکان داره جاهایی آلوده بشه که فکرشم نمی کنین.

امیدوارم تجربه من  برای شما هم مفید باشه.