پنج سال پیش که به واسطه ازدواج راهی دزفول شدم، هرگز تصورش را نمی کردم روزی آنقدر دلبسته این سرزمین بشوم که دوری یک ماهه از آن برایم سخت باشد.

ان روزها خیلی ها به من می گفتند خاک این زمین دامن گیر است... حقیقتی که آن روزها برایم باورپذیر نبود اما حالا با تمام وجود حسش میکنم.

دوری یک ماهه از دزفول این واقعیت را به من ثابت کرد....

این هم چند عکس از شهری که حالا دیگر بهانه های زیادی برای دوست داشتنش دارم..

پارک ساحلی رعنا

پل باستانی دزفول(ثبت شده در یونسکو)


پل باستانی دزفول(ثبت شده در یونسکو)


آسیاب های آبی کهن


خانه تاریخی تیزنو


بقعه امام زاده رودبند(تاریخ فوق العاده ای داره که سر فرصت می نویسم)

پی نوشت1: بعدها از دزفول و زیبایی هایش بیشتر خواهم نوشت.

پی نوشت 2: فرصت آپلود عکسهای خودم را نداشتم. عکسها از سایت شهرداری دزفول و عکاس آقای آذرکیش هستند.