مادری بر کرانه دز

به نظرم هیچ دلیلی نداره بچه ها از سن پایین با مفاهیمی که این شبکه در قالب ویدیو کلیپ هاش پخش میکنه اشنا بشه. خصوصا اینکه می دیدیم این شبکه تو اکثر خونه ها تبدیل شده به پرستار خونگی بی مزد و منت بچه ها. البته هر خانواده ای دیدگاه و عقاید خودش رو داره اما برای من که قابل قبول نیست.

آره... من هم باب اسفنجی و پلنگ صورتی رو دوست دارم. من هم دوست دارم بابا لنگ دراز رو بدون سانسور ببینم اما متاسفانه هیچ تفکیکی بین برنامه های این شبکه نیست و بازهم متاسفانه علیرغم میل و سعی من، الینا هم از مشتریان این شبکه شد.

صد البته هرگز پای تلویزیون "رها" نشد و همیشه کنارش بودم تا بتونم اونچه رو میبینه کنترل کنم...بله! کنترل.

تا اینکه اتفاق خوش یمنی افتاد...

خیلی اتفاقی با شبکه "هدهد فارسی" اشنا شدم. شبکه ای با رویکرد و بیس مذهبی.

و البته بر خلاف اونچه انتظارش رو داشتم، با برنامه هایی کاملا شاد و سرشار از رنگ و سرودها و کلیپ هایی شاد با رویکرد اخلاقی و مذهبی روبرو شدم.

اما بخش جالب قضیه اینجاست که حالا دیگه الینا هدهد رو به پرشین تون ترجیح میده. حتی برنامه ای مثل "سی دی تصویری" حمید رو که شاید در ظاهر کشش چندانی برای بچه ای در سن و سال الینا نداشته باشه به کارتونی مثل پونی کوچولو ترجیح میده...( خب البته این انتخاب مطلق و همیشگی نیست)

این انتخاب خودشه و بسیار ارزشمند برای من.

خصوصا دو ماه گذشته که برنامه های شبکه به مناسب محرم و صفر کاملا رنگ و بوی متفاوتی داشتند، اتفاقات جالبی افتاد.

حالا چند روزیه که الینا از "علی اصغر مهربون" میگه و شعرهای " یا حسین" می خونه و می پرسه: " عموی علمدار کجاست؟"...